Overamstel 5 - HEREN 4: 1-5 (0-3)

1 februari 2020

Overamstel 5 - HEREN 4: 1-5 (0-3)

Auxerre uit, altijd lastig.

Herfst, ik heb er nooit veel mee gehad. Die wind en alles. Hartje winter 11 graden, neem nog een gehaktbal. Maar gelukkig wel droog, zoals Guus zingt. Veertien man vandaag plus Jeof als coach. Kleedkamer vol nostalgie, knus ook. Lekker ballen, licht overwicht. Op de bank praten we tegen de hond als het baasje kijkt. Die staat op doel en heeft weinig te doen.

Handig wel, die wind. Hoekschop van Frans waait naar Stéphane, die raak knikt. Even later weer een hoekschop van Frans. 0-3! Keepertje slaat hem er zelf in. Dat brengt me terug naar eind van de winter van 93. Begin maart was het, ik was op vakantie in Zakopane, Polen. Voor het eerst (en één-na-laatst) skiën. Detien was ik. Met mijn vader, moeder en grote broer 24 uur in de bus met een groep Noord-Hollanders onder leiding van ‘Schnabbel en Babbel’, logeren in een houten huis op een heuvel bij mensen thuis met twee herdershonden, Abba en Cheetah. Met die honden kon je zelfs spelen. Sneeuwballen opgooien en dan vingen zij die met de bek.

Het babyweidje afzoeven in V-rem nadat de juf op mijn vraag “Kann ich fahren?” heeft geantwoord: “Hast du Angst?” Per taxi voor 450.000 zloty (2 gulden 50) via een 20 procent omlaag hellende weg met ijs erop (“You pay?”) 10 km verderop naar de volgende piste. Drie bij elkaar maar liefst en een stoeltjeslift waar je uit moet springen met gevaar voor eigen benen van een dito helling af. Dan soort van langlaufend een bos door en… maar misschien dwaal ik af.

Waar zat ik? O ja. Zuid-Polen. En Auxerre (iets onder Parijs, net boven het midden van Frankrijk), maart 1993. AJ Auxerre won in de UEFA-cup met 4-2 van keeper Stanley Menzo. Dat kon ik op die Poolse zolder volgen op de Nederlandse radio. De omgekeerde wereld, als je nu hier in een verbouwing zit, hihi. In die wedstrijd sloeg de keeper namelijk ook de bal in zijn eigen doel. Met gevolgen. Want had Menzo die bal niet in maar uit z’n doel geslagen, dan zouden ze in de Bijlmer nu niet opgescheept zitten met die Qatar-liefhebber. Dan hadden maar weinigen gehoord van Ed “Kappe met deze shit” vd S, laat staan dat hij in jasje-dasje namens een BVO had mogen optreden. Wie weet zou hij dan vandaag wel onder de lat hebben gestaan bij Overamstel 5.

Tussendoor heeft Martijn gescoord na een keurige voorzet van Frans, die dus goed is voor een loepzuivere hattrick van assists.

Tijnie holt daarna meteen naar de bank “Ik ben MOE, WISSELUH!” en Alexander, alias sexy Lexy, mag het veld in. Volgens een niet nader te noemen non-playing former captain langs de kant heeft hij dan nog last van zijn Nieuw-Zeeuwse kilo’s door het eten van kiwi’s (lange, dunne, puntige vogeltjes met een paars gespleten kopje en vaak maar één oog). Maar na rust stelt hij orde op zaken. Met een assist op Jesse en een solo tot hij niet meer kan – en de bal in het net ligt- poetst hij de niet meer verwachte 1-3 van de thuisploeg weg. 5-1 gewonnen, zonnetje bij, denkewew, je weet toch.

Pepijn